woensdag 7 november 2012

Volgende fase??

Het lijkt erop dat er een nieuwe fase in het verloop van MS is aangebroken. Helaas...
De laatste maanden gaat het beduidend slechter dan voorheen. De sta-functie is bijna verdwenen. Transfers maken, gaat steeds lastiger. En soms helemaal niet.
Overstappen in scoot, naar het toilet gaan, in bed stappen, in de auto gaan zitten. Het is een hele onderneming geworden en regelmatig lukt het me niet meer. Dan hang ik tussen rolstoel en scoot, of krijg mijn broek niet meer omhoog bij het toilet. Kan geen kant meer op: niet vooruit, maar ook niet terug. Doodsbang om te vallen en nooit meer overeind te kunnen komen.

Het is ook weer tijd voor een grote verslechtering: twintig jaar geleden is de diagnose MS vastgesteld, tien jaar terug van het ene op het andere moment permanent in een rolstoel beland en nu dus de volgende fase: einde transfers? En, nog veel erger, einde zelfstandigheid??

Nu kan ik er wel hard om gaan zitten treuren, en geloof me dat doe ik vaak genoeg, maar dat heeft nog nooit iets opgelost. Achter de geraniums zitten is niks voor mij. Ik hou helemaal niet van geraniums.
Dus loopt mijn hoofd weer over van de plannetjes om er toch nog iets fijns van te maken: ik heb net de sta-op-stoel wat dichter bij het raam getrokken, zodat ik de vogeltjes in de tuin kan zien. Gelukkig maar, anders had ik de specht(!) op de pergolapaal en het roodborstje vast gemist!

Ik zal er aan moeten wennen dat naar buiten gaan niet meer vanzelfsprekend is. En dat kost me moeite. Heel veel moeite. Een dag niet naar buiten, is een dag niet geleefd.
Die gedachte moet ik proberen om te draaien in iets positiefs. Ik doe mijn best.

Misschien wil ik volgend seizoen ook geraniums!
En zo'n raam :D


4 opmerkingen:

WOLfje zei

Ai, dat is een nare gewaarwording. En dan even zo hard met je neus op de feiten gedrukt worden he? Ik wens jou heel veel sterkte met het verwerken van dit proces en het omzetten naar het positieve. Ga op zoek naar iets waar je blij van wordt, iets wat je kunt doen en wat je ook leuk vindt om te doen. Misschien is dat straks wel geraniums kweken, of fuchsia's (ook zo'n 'oma's plantje'), je weet het maar nooit!

Lieve groetjes
Gracia

WolTroll zei

Hoihoi WOLfje,
Dank je voor je opbeurende woorden. Het gaat me ook zeker weer lukken, hoor! Maar soms lucht het op om er over te schrijven. Hoef je er ook geen familie mee lastig te vallen :-).
Gelukkig ben ik dol op wol (en handwerken en knutselen), net als jij. Er ligt van alles rond de stoel op mij te wachten om afgemaakt te worden.
Groetsels
Inge

Willy zei

Het zal niet makkelijk zijn als je merkt dat er verandering optreedt. Je moet je weer aanpassen aan wat je nog kunt. Ik heb er bewondering voor dat je ondanks je ziekte positief in het leven staat. Fijn dat je je hobby hebt en dat op je blog met ons deelt.
Ik zag ook nog erg leuke koekjes.
Groetjes,

WolTroll zei

Hoihoi Willy,
Misschien is het vervelendste van MS wel de permanente achteruitgang. Heb je je eindelijk aangepast aan de situatie, gaat het weer verder achteruit.
En ik kom nu op een punt dat er niet veel meer over blijft, dus iedere achteruitgang weegt extra zwaar. En ik wil nog zo veel. Afhankelijkheid is een vreselijk iets...
Gelukkig kan ik mijn handen nog steeds redelijk gebruiken. Dat geeft afleiding en verdrijft nare gedachten.
Jij heb trouwens ook twee geweldige sites! Ik kijk er graag even op. Ben ook errug blij met Internet. De wereld ligt voor je open.
Groetsels van Inge

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...